Rozwój szkieletu oraz układów człowieka.

Do kości mięśnie przyczepione są częścią ścięgnistą. Liczba włókien mięśniowych jest taka sama u noworodka jak i u doros­łego, co jest genetycznie zdeterminowane. Z wiekiem wzrasta długość i grubość włó­kien mięśniowych. Mięśnie dziecka chara­kteryzują się tym, że szybko ulegają zmę­czeniu, lecz po krótkim odpoczynku wra­cają do równowagi i siły. Dlatego im młodsze jest dziecko, tym jego wysiłek mięśniowy powinien być krótszy i zmienny co do rodzaju (przemieszczenie pracy jednych grup mięśniowych na inne). Drugą cechą jest mniej sprawna koordynacja pra­cy różnych grup mięśniowych, wywołana niepełną jeszcze dojrzałością tkanki ner­wowej (unerwieniem mięśni). Podobnie jak kościec i mięśnie doskonaleniu pod­lega także układ ścięgnisto-stawowy, zwiększa się grubość ścięgien, więzadeł i torebek stawowych. Postępuje rozwój stawów stanowiących ruchome połącze­nie kości.